Caracterización temática e filosófica
O primeiro que cómpre destacar na caracterización temática da película é o gran significado filosófico que se agocha nela. O primeiro concepto que introduce é a desconfianza, o medo a estar observado que plasma George Orwell no seu libro 1984 co concepto do Gran Hermano. Outro concepto interesante é o de escepticismo que nos leva a plantearnos se o mundo no que vivimos é real, pregunta que pola miña conta, todos nos fixemos algunha vez. A idea do dualismo tamén ponse de manifesto na película recordándonos á alegoría da caverna de Platón ou á película Matrix.
Plantexa a idea de: É Truman realmente libre? Truman é o obexcto dun experimento no que todo está planificado ao milímetro. Na película el afirma " Nunca has puesto una cámara en mi cerebro" pero a pesar disto, podemos dicir que Truman é si mesmo? Foron eles os que estableceron o seu comportamento en base aos condicionamentos mediante os seus medos? Sería o cáracter de Truman o mesmo de terse criado fóra do plató?
Todas estas preguntas lévannos a conclusión, de que Truman non é un individuo libre e polo tanto non é "libre de abandonar cuando quiera" como di Cristof. Por outra parte, crea incógnitas difíciles e lonxe de responder por agora como a idea de que as empresas poidan adoptar bebés para utilizalos ao seu antollo, o cal escápase das mans no ámbito lexislativo e que polo menos, na nosa sociedade actual, non podemos comprender moi ben.
Por último, outro aspecto importante, e que tratarei nunha entrada posterior, é a parte de responabilidade repartida entre: Cristof, o cal afirma que o mundo que creou para Truman é mellor co real (e polo tanto mellor para el, o que choca co dereito de Truman para decidir a súa vida) e que o programa que creou chea de esperanza e felicidade a millóns de persoas; a responsabilidade dos actores que actúan coma cómplices e sobre todo, o apartado que tratarei despois con maoir detalle, a parte de responsabilidade da audiencia.
Plantexa a idea de: É Truman realmente libre? Truman é o obexcto dun experimento no que todo está planificado ao milímetro. Na película el afirma " Nunca has puesto una cámara en mi cerebro" pero a pesar disto, podemos dicir que Truman é si mesmo? Foron eles os que estableceron o seu comportamento en base aos condicionamentos mediante os seus medos? Sería o cáracter de Truman o mesmo de terse criado fóra do plató?
Todas estas preguntas lévannos a conclusión, de que Truman non é un individuo libre e polo tanto non é "libre de abandonar cuando quiera" como di Cristof. Por outra parte, crea incógnitas difíciles e lonxe de responder por agora como a idea de que as empresas poidan adoptar bebés para utilizalos ao seu antollo, o cal escápase das mans no ámbito lexislativo e que polo menos, na nosa sociedade actual, non podemos comprender moi ben.
Por último, outro aspecto importante, e que tratarei nunha entrada posterior, é a parte de responabilidade repartida entre: Cristof, o cal afirma que o mundo que creou para Truman é mellor co real (e polo tanto mellor para el, o que choca co dereito de Truman para decidir a súa vida) e que o programa que creou chea de esperanza e felicidade a millóns de persoas; a responsabilidade dos actores que actúan coma cómplices e sobre todo, o apartado que tratarei despois con maoir detalle, a parte de responsabilidade da audiencia.
No hay comentarios:
Publicar un comentario